Michael II en Theophilos

Michael II en Theophilos


Michael II

Ons redakteurs gaan na wat u ingedien het, en bepaal of hulle die artikel moet hersien.

Michael II, (gebore, Amorium, Bisdom van Asië-oorlede op 2 Oktober 829), Bisantynse keiser en stigter van die Amoriese dinastie wat probeer het om die ikonoklastiese kontroversie wat die 9de-eeuse Bisantium verdeel het, te matig.

Michael het uit nederige afkoms 'n militêre bevelvoerder geword. Hy was 'n wapengenoot van Leo die Armeen, wat later keiser Leo V geword het (813). Toe Bardanes Turcus en Nicephorus I in 803 oor die keiserlike troon baklei, ondersteun Leo en Michael eers Bardanes, maar verlaat hom later en sluit aan by die saak van Nicephorus. Jare later, nadat Leo die troon bestyg het, het Michael die vermoede van sy voormalige vriend opgedoen en is hy opgesluit op aanklag van verraad. Op 24 Desember 820 is hy ter dood veroordeel, maar die volgende dag vermoor sy partydiges Leo en verklaar Michael tot keiser.

Kort voordat Michael die troon bestyg, het 'n soldaat genaamd Thomas die Slaw egter 'n opstand gehad, en dit was eers aan die einde van 823 dat Michael, met hulp van die Bulgare, daarin geslaag het om hierdie opstand te onderdruk, wat die hulpbronne van die ryk dat dit nie in staat was om latere Arabiese aanslae te weerstaan ​​nie. Die Arabiere verower Kreta (826 of 827) en dele van Sicilië (827–829).

Alhoewel Michael 'n ikonoklast was ('n lid van die party wat gekant was teen die gebruik van godsdienstige beelde, of ikone), het hy in die praktyk 'n beleid van verdraagsaamheid gevolg. Hy bevry selfs gevangenes wat in die tronk was weens hul toewyding aan ikone, herstel ander kerkmanne wat om dieselfde rede afgesit en verban is, en vergemaklik die toestand van aanhouding van die voormalige aartsvader Nicephorus en Theodore Studites. In die hoop om steun vir sy beleid in Rome te vind, het Michael 'n alliansiebeleid gevoer met die Karolingiese keiser, Louis I die Vroom, wat invloed op die pous gehad het.


Die Justice Society of America is die oorspronklike DC-heelal-superheldspan wat tydens die Goue Eeu in première was en tydens die Tweede Wêreldoorlog as deel van die All-Star-eskader. Hulle stigterslede was die Atoom, Dokter se lot, die Flits, Groen lantern, Hawkman, Hourman, Sandman en die Spook. Hulle avonture het tot vandag toe voortgegaan deur erfeniskarakters en 'n voortdurende tradisie van heldhaftigheid wat deur die tydperke gehou is.

In die nuwe 52 -herlaai word die Justice Society opgeknap tot 'n gemoderniseerde weergawe van die samelewing, bekend as Wonders van die wêreld bestaande uit jonger en meer kontemporêre inkarnasies van die stigterslede van die genootskappe.

Die Justice Society is geskep deur Sheldon Mayer en Gardner Fox, wat eers verskyn het in All-Star strokiesprente #3. (1940)


Michael II. (Byzanz)

Michael begin as 'n maklike manier om 'n vaste basis vir 'n strategie vir die byzantiniese militêrprovinz (tema) Armeniakon en zum Comes Excubitorum (Kommandant der Palasttruppen) aan te bied. 803 war er an der Usurpation des Bardanes Turkos, dessen Tochter Thekla er heiratete, gegen Kaiser Nikephoros I. beteiligt. Ons sal 813 ook die Inthronisierung des mit ihm bekannte Leo V., en dan kan ons ook 'n verskil maak in die Kaiser Leo V. in Desember 820 vir 'n vinnige verwerking. Seinen Anhängern gelang es jedoch Kaiser Leo V. zu ermorden, Michael aus dem Gefängnis zu holen and als erstes Mitglied der Amorischen Dynastie of auch Phrygischen Dynastie (nach der Herkunftsregion Michaels II.) auf den Thron zu setzen. Der rechtmäßige Thronfolger Konstantin will be after Proti verbannt, entmannt and ins Kloster gesteckt.

Die Ermordung Kaisers Leo V. und die Usurpation Michaels II. Löste einen weiteren Usurpationsversuch aus: Michaels ehemaliger Waffengefährte, the General Thomas auch known unter dem Namen Thomas der Slawe, beanspruchte den Thron für sich and löste damit einen schweren Bürgerkrieg aus der von 820 bis 823 dauerte. Nachdem Thomas, dessen Machtbasis im Osten des Reichs lag, einige kaisertreue Generäle besiegt and sich mit den Arabern unter Kalif al-Ma'mūn verständigt hatte, gewann er rasch Anhänger, zumal is as Beschützer der Armen auftrat and sich wie Leo V. im Osten des Reichs auf Rückhalt im erstarkenden Paulikianertum stützen konnte. Konstantinopel kan deur die Usurpator gebruik word om 'n vinnige en vinnige tyd vir ons te maak. Erst das Bündnis mit Khan Omurtag brachte eine Wende. Thomas moet die beleggingsgebruik en -aanvullende gegenereer en onderhoude kry. Der Bürgerkrieg schwächte das Reich und begünstigte die weitere Islamische Expansion:

823/4 eroberten spanische Araber, die in Opposition zu den umayyadischen Emirat al-Andalus standen, Kreta und begründeten das 135 Jahre dauernde Emirat von Kreta. Unter Michael II. begonnen auch die Angriffe auf Sizilien 827 im Zusammenhang mit der Usurpation des Euphemios.

Trotz seiner ikonoklastischen Sympathien bemühte er sich, die Bilderverehrer zu beschwichtigen, zog sich jedoch den Zorn der Mönche zu, as er eine zweite Heirat mit Euphrosyne einging, der Tochter Konstantins VI.


A History of Marxian Economics, Deel II

Die wêreld se nommer 1 eTextbook -leser vir studente. VitalSource is die toonaangewende verskaffer van aanlynhandboeke en kursusmateriaal. Meer as 15 miljoen gebruikers het ons boekrakplatform die afgelope jaar gebruik om hul leerervaring en uitkomste te verbeter. Met altyd en oral toegang en ingeboude gereedskap soos markeerders, flitskaarte en studiegroepe, is dit maklik om te sien waarom soveel studente digitaal met Bookshelf gaan.

titels beskikbaar by meer as 1 000 uitgewers

kliëntresensies met 'n gemiddelde telling van 9,5

digitale bladsye wat die afgelope 12 maande gekyk is

instellings wat boekrak in 241 lande gebruik

A History of Marxian Economics, Deel II 1929-1990 deur Michael Charles Howard John Edward King en Publisher Princeton University Press. Bespaar tot 80% deur die eTextbook -opsie vir ISBN te kies: 9781400862931, 1400862930. Die gedrukte weergawe van hierdie handboek is ISBN: 9780691043036, 0691043035.

A History of Marxian Economics, Deel II 1929-1990 deur Michael Charles Howard John Edward King en uitgewer Princeton University Press. Bespaar tot 80% deur die eTextbook -opsie vir ISBN te kies: 9781400862931, 1400862930. Die gedrukte weergawe van hierdie handboek is ISBN: 9780691043036, 0691043035.


1911 Encyclopædia Britannica/Michael (keisers)

MICHAEL, die naam van nege Oos-Romeinse keisers.

Michael I. Rhangabes († 845), 'n obskure edelman wat met Procopia, die dogter van Nicephorus I, getroud was en as kaptein van die paleis aangestel is. Hy is keiser gemaak in 'n rewolusie teen sy swaer, Stauracius (811).

Verkies as die hulpmiddel van die grootgesinde ortodokse party in die Kerk, het Michael ywerig die ikonoklaste op die noordelike en oostelike grense van die ryk vervolg, maar het die Bulgare intussen toegelaat om 'n groot deel van Masedonië en Thracië te verwoes nadat hulle uiteindelik die veld in die in die lente van 813, is hy verslaan naby Bersinikia, en Leo die Armeen is in die plek van die volgende somer as keiser gegroet. Michael is as 'n monnik verplaas na die eiland Prote, waar hy tot sy dood in 845 ongeskonde gewoon het.

Michael II., Genaamd Psellus, 'die stamelaar', keiser 820–829, was 'n boorling van Amorium in Frigië, wat as privaat soldaat begin lewe het, maar met sy talente tot die rang van generaal gestyg het. Hy het die troon van sy ou metgesel Leo die Armeen (813) bevoordeel, maar in 'n sameswering teen die keiser ontdek, is sy partisane in Desember 820 ter dood veroordeel. tronkstraf. Die belangrikste kenmerke van sy regering was 'n stryd teen sy broer -generaal, Thomas, wat die troon (822–824) gerig het op die verowering van Kreta deur die Sarasene in 823 en die begin van hul aanvalle op Sicilië (827). Ten spyte van sy ikonoklastiese simpatie, het hy probeer om die beeldaanbidders te versoen, maar het die toorn van die monnike opgedoen deur 'n tweede huwelik aan te gaan met Euphrosyne, dogter van Konstantyn VI., Wat voorheen die sluier geneem het.

Michael III. (839–867), “die dronkaard”, was kleinseun van Michael II., En volg sy vader Theophilus op toe hy drie jaar oud was (842). Tydens sy minderheid word die ryk beheer deur sy moeder Theodora, wat ondanks verskeie nederlae wat haar generaals teëgekom het, die grense teen die Sarasene van Bagdad en Kreta onderhou het. Die regent het haar godsdienstige ywer geopenbaar deur beeldaanbidding te herstel (842) en die Paulistiese ketters te vervolg, maar sy het die opvoeding van haar seun heeltemal verwaarloos. As gevolg hiervan het Michael as 'n losbandige grootgeword en het hy onder die invloed van sy oom Bardas geval, wat hom genoop het om Theodora na 'n klooster te verban en prakties die hoofbeheer te aanvaar (857). Bardas regverdig hierdie gebruik deur verskeie interne hervormings in die oorloë van die tydperk in te voer wat Michael self meer aktief deelgeneem het. Tydens 'n konflik met die Sarasene van die Eufraat (856–63) het die keiser 'n persoonlike nederlaag opgedoen (860), wat deur 'n groot oorwinning van sy oom Petronas in Klein -Asië verkry is. In 861 val Michael en Bardas Bulgarye binne en verseker die bekering van die koning tot die Christendom. Op see het die ryk gely onder die verwoesting van die Kretensiese korsare en in 865 het die eerste plundering van die Russe die Bosporus in gevaar gestel. In 867 word Michael vermoor deur Basil die Masedoniër, 'n voormalige bruidegom, wat die invloed van Bardas omvergewerp het en in 866 in die Ryk geassosieer is.

Michael IV. († 1041), "die Paphlagonian", het sy verhoging te danke gehad aan Zoe, dogter van Konstantyn VIII., wat die vrou van Romanus III was. ). Michael was egter swak en onderhewig aan epileptiese aanvalle en het die regering in die hande van sy broer, Johannes die Eunug, gelaat wat die eerste predikant van Konstantyn en Romanus was. John se hervormings van die weermag en die finansiële stelsel herleef 'n rukkie die sterkte van die Ryk, wat suksesvol sy eie stand gehou het teen sy buitelandse vyande. Aan die oostelike grens is die belangrike post van Edessa verlig na 'n langdurige beleg. Die westelike Sarasene is byna uit Sicilië verdryf deur George Maniakes (1038–40), maar 'n ekspedisie teen die Italiaanse Normane het verskeie nederlae gely, en na die herroeping van Maniakes het die meeste Siciliaanse verowerings verlore gegaan (1041). In die noorde het die Serwiërs 'n suksesvolle opstand behaal (1040), maar 'n gevaarlike styging deur die Bulgare en Slawiërs wat die stede Thrakië en Masedonië bedreig het, is onderdruk deur 'n triomfantelike veldtog wat die afgeleefde keiser persoonlik kort voor sy dood onderneem het (1041) .

Michael V. Calaphrates, oftewel "die caulker", neef en opvolger van die voorafgaande, na die vroeë besetting van sy vader. Hy was sy verheffing (Desember 1041) te danke aan sy oom John, wat hy saam met Zoe byna onmiddellik verban het, wat gelei het tot 'n gewilde oproer, wat die gevolg was dat hy na 'n kort bewind van vier maande onttroon is en na 'n klooster verplaas is. Sy ongewildheid blyk grootliks te danke aan sy pogings tot administratiewe hervorming, wat sterk deur die dominante klasse ontstel is.

Michael VI., "Die oorlogsugtige", was reeds 'n ou man toe hy deur die keiserin Theodora gekies is as haar opvolger kort voor haar dood in 1056. Hy kon nie die ontevredenheid van die feodale aristokrasie, wat gekombineer het met 'n offisier met die naam Isaac Comnenus, nagaan nie. om hom af te sit. Na 'n suksesvolle geveg in Frigië, het die rebelle geen moeite gehad om Michael (1057), wat die res van sy lewe in 'n klooster deurgebring het, te onttroon nie.

Michael VII. Ducas, of Parapinaces, was die oudste seun van Konstantyn X. Ducas. Na 'n gesamentlike bewind met sy broers, Andronicus I. en Konstantyn XI. (1067–1071), is hy die enigste keiser gemaak deur sy oom John Ducas. Die swakheid van Michael, wie se voornaamste belangstelling was in klein akademiese strewes, en die ywer van sy predikante, was rampspoedig vir die ryk. As gevolg van anargie in die weermag, het die Bisantyne hul laaste besittings in Italië verloor (1071), en was hulle genoodsaak om 'n groot strook Klein -Asië af te staan ​​wat hulle nie teen die Seljuk Turke kon verdedig nie (1074). Hierdie ongelukke, wat maar gedeeltelik herstel is deur die onderdrukking van 'n Bulgaarse opstand (1073), het wydverspreide ontevredenheid veroorsaak. In 1078 kom twee generaals, Nicephorus Bryennius en Nicephorus Botaniates, tegelykertyd in opstand. Michael het beswaarlik die troon bedank en het teruggetrek in 'n klooster. Sy bynaam Parapinaces ("honger") was omdat hy die prys van koring laat styg het.

Michael VIII. Palaeologus (1234–1282) was die seun van Andronicus Palaeologus Comnenus en Irene Angela, die kleindogter van Alexius Angelus, keiser van Konstantinopel. Op 'n vroeë ouderdom het hy tot onderskeiding gekom en uiteindelik bevelvoerder van die Franse huursoldate geword in diens van die keisers van Nicaea. 'N Paar dae na die dood van Theodore Lascaris II. in 1259 word Michael deur die sluipmoord op Muzalon (wat vermoedelik aangemoedig word, maar word nie aangemoedig nie) saam met die aartsvader Arsenius van die jong keiser, John Lascaris, toe 'n seuntjie van agt jaar. Daarna belê hy met die titel 'despoot', en uiteindelik word hy as mede-keiser uitgeroep en op 1 Januarie 1260 alleen in Nicaea gekroon. algemene Strategopoulos. Daarna het hy John Lascaris laat verblind en verban. Vir hierdie laaste daad is hy deur Arsenius verban, en die verbod is eers ses jaar daarna (1268) op die toetreding van 'n nuwe aartsvader verwyder. In onderskeidelik 1263 en 1264 het Michael, met die hulp van Urban IV., Vrede gesluit met Villehardouin, prins van Achaia, en Michael, despoot van Epirus, wat voorheen deur die pous aangehits is om hom aan te val, maar daartoe deurslaggewend geslaan is Pelagonië in Thessalië (1259) Villehardouin was verplig om Mistra, Monemvasia en Maina in die Morea af te staan. Daarna was Michael betrokke by oorloë met die Genoes en Venesiërs, wie se invloed hy in Konstantinopel wou verminder deur die sterktebalans tussen hulle te handhaaf. In 1269 het Karel van Sicilië, bygestaan ​​deur Johannes van Thessalië, oorlog gevoer met die beweerde doel om Baldwin op die troon van Konstantinopel te herstel, en Michael so hard gedruk dat hy ingestem het om afgevaardigdes na die raad van Lyons te stuur (1274) en daar die pouslike oppergesag. Die vereniging tussen die twee kerke was egter vir die Grieke uiters onsmaaklik, en die vervolging van sy 'skismatiese' onderdane waartoe die keiser genoodsaak was, het sy mag so verswak dat Martin IV. was versoek om 'n alliansie aan te gaan met Karel van Anjou en die Venesiërs met die doel om Konstantinopel te verower. Die inval misluk egter, en Michael het tot dusver wraak geneem in die 'Siciliaanse Vespers', wat hy gehelp het om te bewerkstellig. Hy sterf in Thrakië in Desember 1282. By die heropbou van die Bisantynse Ryk herstel Michael die ou administrasie sonder om die misbruik daarvan te probeer regstel. Deur die muntstukke te verneder, het hy die verval van die Bisantynse handel versnel.

Michael IX. Palaeologus, was die seun van Andronicus II. en was vanaf 1295 met hom op die troon verbonde, maar het hom vooruitgegaan (1320). Hy pak die veld teen die Turke (1301, 1310) en teen die Grand Catalan Company (1305), maar word herhaaldelik verslaan.

Sien Gibbon's Verval en val (red. Bury. 1896) G. Finlay, Hist. van Griekeland (red. 1877) G. Schlumberger, l'Epopée byzantynse (1896) J. Bury, in Eng. Hist. Ds. (1889) Meliarakes, Ὶστορια τοῦ βασιλείου τῆς Νικαίας καί τοῦ δεσποτάτου τῆς Ἠπείρον, pp. 539-627 (Athene, 1898).


Naamgebaseerde tjeks (slegs rekords van NJ):

Die SBI 212B -vorm is ontwikkel om die volgende entiteite die geleentheid te bied om New Jersey aan te vra op naam gebaseer enigste kontrole in die kriminele geskiedenis deur die naam van 'n onderwerp, geboortedatum, nommer en ander beskrywende inligting in te dien:

  • Regeringsentiteite van hierdie staat, die federale regering of enige ander staat vir enige amptelike regeringsdoeleindes, insluitend, maar nie beperk nie tot, indiensneming, lisensiëring en die verkryging van dienste
  • 'N Persoon of nie-regeringsentiteit van enige staat wat die dienste van die onderwerp van die rekord direk wil beoefen vir die bepaling van die vak se kwalifikasies vir diens, vrywilligerswerk of ander verrigting van dienste
  • Privaat speurders, gelisensieer deur die Afdeling Staatspolisie, vir die verkryging van inligting ingevolge hul statutêr gemagtigde funksies.

As 'n gemagtigde versoeker besluit om 'n meer deeglike ondersoek uit te voer, gebaseer op vingerafdrukvergelyking, kan hy/sy een van die vingerafdrukgebaseerde tjeks hierbo beskryf. Die antwoorde gaan direk terug na die adres van die werkgewer wat tydens die vingerafdrukafspraak gelys is.

Die staatsverkoper NICUSA het 'n webgebaseerde platform ontwikkel om die SBI 212B -vorm in te dien.
https://www.njportal.com/njsp/212b/

Die fooi vir 'n SBI 212B aanlyn voorlegging is $ 20, betaalbaar per krediet- of debietkaart. Geldige e-posadresse moet verskaf word vir beide die versoeker (werkgewer) en die onderwerp (werknemer) van die op die naam gebaseerde kriminele geskiedenisrekord. Betaler kan deur die versoeker (werkgewer) of die onderwerp (werknemer) gemaak word, maar die persoon moet toestemming gee vir die ondersoek na die kriminele geskiedenis via die aanlyn verifikasieproses (met die uitsondering van privaat speurders wat hul statutêr gemagtigde funksies verrig.) versoeker (werkgewer) moet die aanlyn 212B -proses vir die spesifieke onderwerp (werknemer) begin. Die vak (werknemer) kan NIE die proses vir die versoeker (werkgewer) begin nie.

Alle gelisensieerde privaat speurders moet 'n rekening op die webwerf opstel voordat SBI 212B -versoeke ingedien kan word. Dit word ook sterk voorgestel, maar nie nodig nie, dat elke werkgewer 'n rekening op die NICUSA 212B -portaal opstel. Deur 'n rekening op te stel deur NICUSA, kan gebruikers elektronies toegang kry tot die agtergrondondersoeke van die kriminele geskiedenis wat op naam gebaseer is. Sonder 'n rekening ontvang u slegs 'n e -pos van die resultate en kan u nie 'n afskrif daarvan kry nie. In die nabye toekoms is dit nodig om 'n rekening op te stel om die naamkontrolediens te benut.


Michael PHELPS

Michael Phelps is waarskynlik die grootste Olimpiese speler ooit. Sommiges kan redeneer dat Usain Bolt, Carl Lewis of Nadia Comaneci 'n eis het. Maar vir 'n groot aantal medaljes wat aangevra is, is daar 'n duidelike wenner: Michael Phelps. Selfs gegewe die feit dat Phelps 'n sport beoefen waarin uiters bekwame atleet goud oor verskillende afstande en beroertes kan pak, blaas sy prestasies steeds dié van enige ander sportman weg.

Phelps het altesaam 28 medaljes: sy 23 goue medaljes is meer as dubbel die telling van sy naaste mededingers, en dit is ook nie asof ander swemmers ook dom medaljes opgedoen het nie. Afgesien van Spitz, Matt Biondi (VSA, agt goues) en Jenny Thompson (VSA, agt goud), het geen ander swemmer wêreldwyd meer as ses goue medaljes in totaal behaal nie. 23 is verstommend.

Phelps is op 30 Junie 1985 in Baltimore gebore en het ernstig begin met die sport nadat hy by die North Baltimore Aquatic Club aangesluit het. Hy is grootgemaak deur ma Deborah, saam met sy susters Hilary en Whitney, nadat sy ouers geskei is.

Hy was 'n wonderkind in sy sport en het op 15 -jarige ouderdom na Sydney 2000 gegaan - die jongste man in die VSA -span vir 'n Olimpiese Spele in 68 jaar). Hy het eers in die 200 m -vlinderslag naby die podium gekom, waar hy vyfde geëindig het. Van toe af sou hy die volgende vier Spele oorheers en die mees versierde atleet by elkeen voltooi. In Athene het hy ses goue medaljes en twee brons verower, net onder die Mark Spitz se wêreldrekord (sewe goue in München 1972).

Beijing 2008 sou die grootste medalje ooit deur 'n enkele atleet in 'n Olimpiese Spele behaal. Phelps het agt goue - elke byeenkoms wat hy ingeskryf het - verower en in sewe van hulle rekords gebreek. Dit lyk onwaarskynlik dat sy rekord binnekort oortref sal word.

Londen 2012 was ook verstommend - hy het vier goues en twee silwer gekry - terwyl Rio 1016 'n historiese terugkeer (hy het besluit om na Londen af ​​te tree), 31 jaar oud, opgestel het om vyf goue medaljes en een silwer in te haal.

Hy is nou afgetree en is getroud met Nicole, met wie hy drie seuns het, Boomer, Becker en Maverick. Phelps werk vir sy eie liefdadigheidsinstelling, wat veral klem lê op die geestesgesondheid van kinders.


Dinsdag 3 Mei 2011

Die Parthenon

Dinsdagoggend, in ligte reën, het ons in Athene gaan stap. Nie ver van ons hotel af is die reuse -stadion wat gebou is vir die 2004 Olimpiese baan- en veldbyeenkomste, en net langs die pad is die oorblyfsels van die groot tempel van Olympian Zeus en Hadrian's Arch. Die tempel was die grootste in Griekeland, groter as 'n voetbalveld en die 80' -hoë werk aan die tempel het meer as 650 jaar geneem om te voltooi, onderbreek deur tiranne wat omvergewerp is, terwyl die Romeine uiteindelik die taak in 131 nC voltooi het.

Langs die pad na die Akropolis is die Griekse parlementsgebou, die presidensiële paleis, die graf van die onbekende soldaat en die nasionale tuine. Die Akropolis, wat uit baie dele van Athene sigbaar is, was in die antieke verlede bloot 'n ommuurde verbinding wat gebruik is om die stad te verdedig. Soos die eeue verbygegaan het, is vestingmure gebou om Athene te beskerm en die Akropolis is 'n heilige plek om die gode te aanbid. Talle tempels is bo -op die rots gebou voordat die konstruksie van Parthenon in 447 vC begin het.

Vandag is die belangrikste strukture bo -op of rondom die Akropolis die Beule -poort, Propylia (groot ingang) 'Tempel van Athena Nike, The Erechtheion, Theatre of Herodes Atticus, Theatre of Dionysos, en natuurlik die Parthenon saam met 'n aantal klein strukture. Die Parthenon is een van die wêreld se mees erkende geboue met 2500 jaar geskiedenis, en dit bly vandag nog steeds 'n wonderlike feit. Gebou op 'n 9: 4 -verhouding om die tempel heeltemal simmetries te maak, is visuele truuks gebruik om die perspektiefwette teë te werk: die gebou is effens geboë in lengte en breedte om die kolomme reguit te laat lyk. Die tempel was redelik ongeskonde tot die Venesiaanse beleg van 1687 toe dit deur kanonvuur gebombardeer is. Die struktuur word voortdurend opgeknap of herstel om die stabiliteit van die oorblywende elemente te handhaaf. Baie van die kerfwerk is verwyder vir beskerming en word in verskillende museums vertoon.

Die uitsig vanaf die Acropolis -heuwel is werklik asemrowend, nie ver daarvandaan is die Filopappos -heuwel, wat die hoogste punt in Athene is op 482 'onder, die uitgestrekte stad Athene is sigbaar saam met talle ou monumente, kerke en ander strukture. Ons was gelukkig dat dit gedurende die nag gereën het en briesie gehelp het om die waas te verwyder, sodat ons 'n mooi uitsig gehad het toe ons teen die heuwel na die Parthenon gestap het, en 'n wonderlike uitsig oor die stad.

Nadat ons van die Akropolis af gestap het, stop ons by die nuwe Akropolis -museum wat onlangs voltooi is. Hierdie museum huisves skatte wat tydens opgrawings gevind is, plus standbeelde en sierstukke uit die verskillende geboue. Tydens die bou van die museum is dele van die antieke stad opgegrawe, en nou word die hele gebied onder die gebou opgegrawe om groot dele van antieke geboue te onthul. Uiteindelik sal hierdie gebied oop wees vir die publiek nadat die bewaringswerk voltooi is.

Aan die noordekant van die Akropolis is ruïnes uit beide antieke Griekeland en Romeinse tydperke, soms vermeng. Net onder die Akropolis is die antieke Griekse Agora (mark), in 'n hoek is 'n ongewone agthoekige toring wat in die 1ste eeu v.C. gebou is, ontwerp as 'n waterklok en weervaan wat aan weerskante nog in 'n merkwaardige toestand is, is fries wat die agt winde verpersoonlik. In 'n ander hoek van die Agora is die Fethiye -moskee wat aan die einde van die 15de eeu gebou is ter viering van die besoek van Mehmet The Conqueror aan Athene. Die biblioteek van Hadrianus is in 132 nC gebou naby die plek van die antieke Griekse Agora. Hierdie massiewe biblioteek was 387 x 256 cm groot en het 'n tuin met 'n swembad en verskillende kleiner kamers.

Nie ver van hierdie webwerf af is die antieke Grieks/Romeinse Agora, wat die politieke hart van Athene was vanaf 600 v.C. Demokrasie is in die Raad en regshowe beoefen, Sokrates is in 399 vC hier aangekla en tereggestel. Hierdie groot terrein is opgegrawe en die groot Stoa van Attalos (met 'n dak) is in 1955 herbou. Westekant van die gebied. Die Panagia Gorgoepikoos -kerk wat in 1000 nC gebou is, is ook goed bewaar. Ons laaste stop van die dag was by Keramekios, 'n ou begraafplaas wat sedert die 12de eeu vC gebruik is. Op ons reis terug na die hotel, ongeveer 5 kilometer daarvandaan, het ons deur die vlooimark en basaarstreke geloop, met winkels waar alles verkoop word, van hardeware tot fyn klere.

Een van die moeilikste aspekte van die besoek aan al hierdie antieke plekke is om die gode en gode wat met antieke Griekeland verband hou, te onthou. Tensy ek 'n ywerige mitologiese student is, is dit onmoontlik om al die mites en gode wat met die verskillende geboue, tempels, ensovoorts verband hou, by te hou. maak my moeg.


Daftar isi

Basileios adalah putra Kaisar Rōmanos II dan Permaisuri Theophano, yang keluarga maternalnya berasal dari Yunani Lakonia. [1] [b] [2] [3] [4] [c] [5] [d]

Ibunda Basileios, Theophano, diduga, mungkin dengan alasan palsu, meracuni ayah mertuanya dan mempercepat kematian suaminya Romanos. [6] [e] Dia barasal dari Peloponnesos, [7] [f] mungkin dari kota Sparta. [8] Asal-usul leluhur vaderlike Basileios tidak pasti leluhur putatifnya, Basileios I, pendiri dinasti, yang dianggap berasal dari Armenia, Slavia, atau asal-usul Yunani. Sesungguhnya, ayah biologis Leōn VI Sofós (nenek moyang Basileios II) mungkin bukan Basileios I, tetapi Mikhaēl III. [9] Keluarga Mikhaēl III adalah orang-orang Yunani Anatolia dari Frigia, meskipun awalnya memeluk kepercayaan Athinganoi.

Pada tahun 960, Basilika kan u 'n goeie adres gee, met 'n hoë gehalte 963, en 'n basiese basiliek wat u kan gebruik. Karena ia dan saudaranya, masa depan Kaisar Kōnstantinos VIII (bertakhta 1025–1028), terlalu muda untuk memerintah di bawah kekuasaan mereka sendiri, ibunda Basileios Theophano menikah dengan salah satu jenderal terkemuka Romawi, Nikephoros Phuku pada tahun 963. Nikephoros dibunuh pada tahun 969 oleh keponakannya Ioannes I Tzimiskes, yang kemudian menjadi kaisar dan memerintah selama tujuh tahun. Ketika Tzimiskes meninggal pada tanggal 10 Januari 976, Basileios II akhirnya bertakhta sebagai kaisar senior.

Basileios adalah seorang prajurit pemberani dan penunggang kuda yang luar biasa, dan dia akan membuktikan dirinya sebagai jenderal yang cakap dan penguasa yang kuat. Pada tahun-tahun awal pemerintahannya, administrasi tetap berada di tangan kasim Vasileios Lekapenos (putra tidak sah Kaisar Romanos I Lekapenos), Presiden Senat, seorang politikus ulung dan berbakat yang berharap bahwa para kaisar muda akan menjadi boneka-bonanya. Basiese menings en menopunte kan saamgevoeg word, en u kan ook meer besonderhede oor administratiewe en militerende besonderhede gebruik.

Meskipun Nikephoros II Fokas dan Ioannes I Tzimiskes adalah komandan militer yang brilian, keduanya telah terbukti sebagai administrator yang lemah. Menjelang akhir pemerintahannya, Tzimiskes telah terlambat merencanakan totuk mengekang kekuatan para pemilik tanah besar, dan kematiannya, datang segera setelah dia berbicara menentang mereka, menyebabkan desas-desus bahwa dia telah diracuni dan kan jy ook 'n goeie idee hê.

Sebagai akibat dari kegagalan pendahulunya, Basil II menemukan dirinya dengan masalah serius pada awal pemerintahannya sebagai dua anggota elit militer kaya Anatolia, Bardas Skleros dan Bardas Fokas, memiliki sarana yang cukup untuk melakukan. 'N Motief wat orang-orang ini, keduanya adalah jenderal yang berpengalaman, adalah totuk mengasums posisi Kekaisaran yang Nikephoros II dan Ioannes I telah pegang, and dengan demikian mengembalikan Basileios ke peran cypher impoten. Basileios, yang menunjukkan kecenderungan kekejaman yang akan menjadi ciri khasnya, mengambil bidang itu sendiri dan menekan pemberontakan Skleros (979) dan Fokas (989) meer as 12.000 Orang Georgia of Tornikios dan David III Kuropalat. Ons bied 'n verskeidenheid van spesiale opsies: Ons bied 'n verskeidenheid van dienste aan die Skleros -gebied. Ketika Fokas jatuh dari kudanya dan tewas dalam pertempuran, Skleros, yang telah dipenjara oleh kaki tangannya sebelumnya, mengambil alih kepemimpinan pemberontakan, sebelum dipaksa menyerah kepada Basileios pada tahun 989. dia mungkin telah dihukum dengan dibutakan.

Pemberontakan ini memiliki efek mendalam pada pandangan Basil dan metode pemerintahan. Sejarahwan Psellus menggambarkan Bardas Skleros yang kalah memberi Basileios nasihat berikut: "Kurangi para gubernur yang menjadi terlalu bangga. Jangan ada jenderal di kampanye yang memiliki terlalu banyak sumber daya. "Dit is 'n goeie idee om dit te doen. Jangan singkan kepada siapa woordspel. Berbagilah dengan beberapa rencana paling intim Anda. "[10] Basileios, tampaknya, menerima nasihat ini di hati.

Vir ons kan u 'n berig in die basiliek gebruik deur Pangeran Vladimir I, 'n 988 -personeellid van Chersonesos, en 'n uitgawe van Kekaisaran di Krimea. Vladimir bied 'n groot hoeveelheid chersones en 6.000 huise aan. Ons kan ook 'n antwoord gee oor Basileios, Anna (963–1011). Awalnya, Basil ragu-ragu. Bangsa Byzantium memandang semua bangsa Eropa Utara, baik itu kaum Franka atau Slavia, sebagai orang barbar. Ons stuur 'n volledige beskrywing van 'n geskenk van 'n kroeg, en dit kan ook as 'n ander prioriteit toegepas word.

Vladimir telah melakukan penelitian jangka panjang ke berbagai agama, termasuk mengirim delegasi ke berbagai negara. Pernikahan bukanlah alasan utamanya untuk memilih agama Ortodoks. Ketika Vladimir berjanji untuk membaptis dirinya sendiri dan mengubah umatnya menjadi Kristen, Basil akhirnya setuju. Vladimir dan Anna menikah di Krimea pada tahun 989. Rekrutmen Rus berperan penting dalam mengakhiri pemberontakan, dan mereka kemudian diorganisasi ke dalam Penjaga Varangia. Pernikahan ini memiliki implikasi jangka panjang yang penting, menandai awal dari proses di mana Keharyapatihan Moskwa berabad-abad kemudian akan menyatakan dirinya "Roma Ketiga" dan menggugat warisan politik dan budaya dari Kekaisaran Bizantium.

Kejatuhan Basileios Lekapenos mengikuti pemberontakan. Dia dituduh berkomplot dengan para pemberontak dan dihukum dengan pengasingan dan penyitaan harta miliknya yang sangat besar. Mencari untuk melindungi kelas bawah dan menengah, Basileios II membuat perang kejam terhadap sistem wilayah besar di Asia Kecil, yang pendahulunya, Romanos I, telah berusaha untuk memeriksanya.

Perselisihan internal memadamkan, Basileios II mengalihkan perhatiannya ke musuh-musuh lain dari Kekaisaran. Peperangan sipil Bizantium telah melemahkan posisi Kekaisaran di timur, dan keuntungan dari Nikephoros II Phokas dan Ioannes I Tzimiskes hampir hilang ke Kekhalifahan Fatimiyah.

Pada tahun 987/8, gencatan senjata tujuh tahun ditandatangani dengan Fatimiyah, menetapkan pertukaran tahanan, pengakuan kaisar Bizantium sebagai pelindung umat Kristen di bawah pemerintahan Fatimiyah dan Khalifah Fatimiyah sebagai pelindung kaum Muslim di bawah kendali Bizantium, dan penggantian nama Khalifah Abbasiyah oleh Khalifah Fatimiyah dalam Salat Jumat di masjid Konstantinopel. [11] [12] Ini berlangsung sampai 991, ketika Wazir Ya'qub ibn Killis meninggal. Khalifah-Aziz memilih untuk mengejar sikap yang lebih agresif di Suriah, dan menunjuk Manjutakin sebagai gubernur Damaskus. [13]

Serangan Manjutakin ke Aleppo dan ekspedisi pertama Basileios ke Suriah Sunting

Didorong oleh para pembelot setelah kematian emir Sa'd al-Dawla, al-Aziz memutuskan untuk memperbarui serangannya terhadap emirat Hamdanid, Aleppo, protektorat Bizantium, mungkin dengan keyakinan bahwa Basileios tidak akan ikut campur. Manjutakin menyerang emirat, mengalahkan pasukan Bizantium di bawah doux dari Antiokhia, Michaíl Voúrtzis, pada bulan Juni 992, dan mengepung Aleppo. Namun, ia gagal mengepung dengan cepat dan kota dengan mudah mampu menahan sampai, pada musim semi tahun 993, setelah tiga belas bulan kampanye, Manjutakin dipaksa untuk kembali ke Damaskus karena kurangnya persediaan. [12] [14]

Pada tahun 994, Manjutakin melanjutkan serangannya dan pada bulan September mencetak kemenangan besar di Pertempuran Orontes melawan Bourtzes. Kekalahan Bourtzes memaksa Basileios untuk campur tangan secara pribadi di Timur: dalam kampanye kilat ia berkuda dengan pasukannya melalui Asia Kecil dalam enam belas hari dan mencapai Aleppo pada bulan April 995. Kedatangan tiba-tiba Basil, dan jumlah berlebihan yang beredar di kamp Fatimiyah tentang pasukannya , menyebabkan kepanikan di tentara Fatimiyyah, terutama karena Manjutakin, yang tidak mengharapkan ancaman, telah memerintahkan kuda-kuda kavaleri untuk disebar di sekitar kota untuk digembalakan. Meskipun memiliki tentara yang jauh lebih besar dan cukup istirahat, Manjutakin pada posisi yang kurang menguntungkan. Dia membakar kampnya dan mundur ke Damaskus tanpa pertempuran. Byzantium gagal mengepung Tripoli dan menduduki Tartus, yang mereka refortifikasi dan garnisunkan dengan pasukan Armenia. Khalifah Fatimiyah Al-Aziz Billah sekarang siap untuk mengambil medan sendiri melawan Bizantium dan memulai persiapan berskala besar, tetapi mereka dipersingkat setelah kematiannya. [15] [16] [17]

Ekspedisi kedua ke Suriah dan kesimpulan perdamaian Sunting

Peperangan antara kedua kekuatan berlanjut ketika Bizantium mendukung pemberontakan anti-Fatimiyah di Tirus. Pada tahun 998, Bizantium di bawah penerus Bourtzes, Damianos Dalasinos, melancarkan serangan terhadap Afamia, tetapi jenderal Fatimiyah, Jaysh ibn al-Samsama mengalahkan mereka dalam pertempuran pada tanggal 19 Juli 998. Kekalahan ini menarik kembali Basileios II ke dalam pertempuran. Kaisar tiba di Suriah pada Oktober 999, dan tinggal di sana selama tiga bulan. Pasukan Basileios menyerbu sejauh Baalbek, menempatkan garnisun di Shaizar, sementara membakar tiga benteng kecil di sekitar Abu Qubais, Masyath, dan 'Arqah. Pengepungan Tripoli pada bulan Desember gagal, sementara Homs tidak terancam. [18] Namun, karena perhatian Basileios dialihkan ke perkembangan di Armenia setelah pembunuhan Davit III Kuropalati, ia berangkat ke Kilikia pada bulan Januari dan mengirim utusan lain ke Kairo.

Pada tahun 1000, gencatan senjata sepuluh tahun disepakati antara kedua negara. [19] [20] Untuk sisa masa pemerintahan Al-Hakim bi-Amr Allah (bertakhta 996–1021), hubungan tetap damai, karena Hakim lebih tertarik pada urusan internal. Bahkan pengakuan akan kedaulatan Fatimiyah oleh Lu'lu' dari Aleppo pada tahun 1004 dan angsuran yang disponsori Fatimiyah dari Aziz al-Dawla sebagai emir kota pada tahun 1017 tidak menyebabkan dimulainya kembali permusuhan, terutama sejak Lu'lu terus membayar penghormatan kepada Byzantium, dan Aziz al-Dawla dengan cepat mulai bertindak sebagai penguasa independen. [21] [22] Namun demikian, penganiayaan Hakim terhadap umat Kristen di wilayahnya, dan terutama penghancuran Gereja Makam Kudus atas perintahnya pada tahun 1009, ketegangan hubungan, dan akan, bersama dengan gangguan Fatimiyah di Aleppo, memusatkan terutama hubungan diplomatik Fatimiyah-Bizantium sampai akhir 1030-an. [23]

Basileios juga berusaha memulihkan wilayah-wilayah yang telah lama dikalahkan Kekaisaran. Pada awal milenium kedua, ia mengambil musuh terbesarnya, Samuil dari Bulgaria. Bulgaria telah ditundukkan sebagian oleh Ioannes I Tzimiskes setelah invasi Sviatoslav I dari Kiev, tetapi sebagian negara itu tetap berada di luar kendali Bizantium, di bawah kepemimpinan Samuil dan saudara-saudaranya.

Ketika orang-orang Bulgar menggerebek tanah Bizantium sejak 976, pemerintah Bizantium berusaha menyebabkan perselisihan di antara mereka dengan membiarkan pelarian kaisar mereka Boris II dari Bulgaria. Cara ini gagal, sehingga Basil menggunakan jeda dari konfliknya dengan kaum bangsawan untuk memimpin pasukan 30.000 orang ke Bulgaria dan mengepung Sredets (Sofia) pada tahun 986. Mengambil kerugian dan khawatir tentang kesetiaan beberapa gubernurnya, Basileios mengangkat pengepungan dan kembali ke Trakia, tetapi dia jatuh ke dalam penyergapan dan menderita kekalahan serius di Pertempuran Gerbang Trajanus. Basileios melarikan diri dengan bantuan Pengawal Varangianya dan berusaha untuk membuat kerugiannya dengan mengubah saudara laki-laki Samuil, Harun, melawannya. Harun tergoda dengan tawaran Basileios dari saudara perempuannya, Anna, dalam pernikahan (Anna yang sama yang menikah dengan Vladimir I dua tahun kemudian), tetapi negosiasi gagal ketika Aaron menemukan bahwa pengantin yang dikirimnya palsu. Pada tahun 987 Harun telah dieliminasi oleh Samuil, dan Basileios sibuk melawan Skleros dan Fokas di Asia Kecil. Meskipun kaisar tituler Roman dari Bulgaria ditangkap pada tahun 991, Basileios kehilangan Moesia kepada orang-orang Bulgaria. Pada tahun 992, Basileios II mengakhiri sebuah perjanjian dengan Pietro II Orseolo dengan syarat mengurangi tugas-tugas adat Venesia di Konstantinopel dari 30 nomismata ke 17 nomismata. Sebagai imbalannya, Venesia setuju untuk mengangkut pasukan Bizantium ke Italia selatan pada saat perang. [24]

Selama tahun-tahun ketika Basileios terganggu dengan pemberontakan internal dan memulihkan situasi militer di perbatasan timurnya, Samuil telah memperpanjang kekuasaannya dari Laut Adriatik ke Laut Hitam, memulihkan sebagian besar tanah yang telah Bulgaria sebelum invasi Svyatoslav. Dia juga melakukan serangan yang merusak ke wilayah Bizantium sejauh Yunani. Arus berubah pada tahun 996 ketika Jenderal Bizantium Nikiforos Ouranos menjatuhkan kekalahan yang menghancurkan pada tentara Bulgaria yang menyerang di pertempuran di sungai Sperkheios di Thessalia. Samuil dan putranya Gabriel beruntung lolos dari penangkapan. [25]

Mulai tahun 1000, Basileios II bebas untuk fokus pada perang penaklukan langsung melawan Bulgaria, perang yang dituntutnya dengan kegigihan dan wawasan strategis. Pada tahun 1000 jenderal Bizanitum Nikiforos Xifias dan Theodorokanos mengambil ibu kota lama Bulgaria, Veliki Preslav dan kota-kota Preslav Hilir dan Pliskova. [26] Pada 1001, Basileios sendiri, yang beroperasi dari Tesalonika, mampu mendapatkan kembali kendali atas Vodena, Verrhoia, dan Servia. [27] Tahun berikutnya ia mendasarkan pasukannya di Philippopolis dan menduduki sepanjang jalan militer dari Pegunungan Haemus barat ke Donau, dengan demikian memotong komunikasi antara jantung Makedonia Samuil dan Moesia. Setelah keberhasilan ini, Basileios mengepung Vidin, yang akhirnya jatuh menyusul perlawanan yang berkepanjangan. [28] Samuil bereaksi terhadap kampanye Bizantium dengan gerakan berani ia meluncurkan serangan besar-besaran ke jantung Bizantium Trakia dan mengejutkan kota besar Adrianopel.

Saat kembali ke rumah dengan penjarahannya yang ekstensif, Samuil dicegat di dekat kota Skopje oleh tentara Bizantium yang diperintahkan oleh kaisar. Pasukan Basileios menyerbu kamp Bulgaria, menyebabkan kekalahan besar terhadap orang-orang Bulgaria dan memulihkan perampasan Adrianopel. Skopje menyerah tak lama setelah pertempuran, dan gubernurnya, Romanos, diperlakukan dengan baik oleh Kaisar. [29] Pada tahun 1005, gubernur Dyrrhachium, Asotios Taronites, menyerahkan kotanya ke Bizantium. Pembelotan Dyrrhachium ke Bizantium menyelesaikan isolasi wilayah inti Samuil di dataran tinggi Makedonia barat. Samuil dipaksa bersikap hampir sepenuhnya defensif. Dia secara ekstensif membentengi jalan dan rute dari pantai dan lembah yang dipegang oleh Bizantium ke wilayah yang tersisa di miliknya. Selama beberapa tahun berikutnya, serangan Bizantium melambat dan tidak ada hasil yang signifikan, meskipun pada tahun 1009 sebuah upaya oleh orang-orang Bulgaria untuk menyerang balik dikalahkan pada Pertempuran Kreta, yang bertempur di sebelah timur Tesalonika.

Pada 1014 Basileios siap meluncurkan kampanye yang bertujuan menghancurkan perlawanan Bulgaria. Pada tanggal 29 Juli 1014, Basileios II dan jenderalnya Nikephoros Xiphias mengalahkan tentara Bulgaria, yang mempertahankan salah satu lintasan berbenteng, dalam Pertempuran Kleidion. Samuil menghindari penangkapan hanya melalui keberanian putranya Gabriel. Setelah menghancurkan orang-orang Bulgaria, Basil melakukan pembalasannya dengan kekejaman - ia dikatakan telah menangkap 15.000 tahanan dan membutakan 99 dari setiap 100 orang, meninggalkan satu orang bermata satu di setiap kelompok untuk memimpin sisanya kembali kepada penguasa mereka. Samuil secara fisik diserang oleh penampakan mengerikan dari pasukannya yang buta dan meninggal dua hari kemudian, pada tanggal 6 Oktober 1014, setelah menderita stroke. Meskipun penganiayaan tahanan Bulgaria mungkin telah dibesar-besarkan, insiden ini membantu memunculkan julukan Yunani Boulgaroktonos dengan Basileios II, yang berarti "Pembunuh-Bulgar", dalam tradisi kemudian. [30] [31] Rekaman pertama dari istilah Boulgaroktonos dengan Basileios II berasal dari beberapa generasi setelah kematiannya. Tampaknya telah memasuki penggunaan umum di antara Bizantium pada akhir abad ke-12, ketika Kekaisaran Bulgaria Kedua memisahkan diri dari kekuasaan Bizantium dan eksploitasi bela diri Basileios terhadap Bulgaria menjadi tema propaganda kekaisaran. Jadi itu digunakan oleh sejarahwan Nikitas Choniatis dan penulis Nikolaos Mesaritis, dan secara sadar dibalik oleh penguasa Bulgaria Kaloyan, yang menyebut dirinya sendiri "Pembunuh Romawi" (Rhomaioktonos). [32] Sebelum ini, selama masa hidup Basileios sendiri serta dalam karya abad ke-11 dan awal abad ke-12, Basileios biasanya dibedakan dari Basileios I Makedonia oleh sobriquet "yang Muda" (ho neos) atau "yang lahir ungu" (ho Porphyrogennetos). [33]

Bulgaria berjuang selama empat tahun lebih, perlawanannya dipicu oleh kekejaman Basileios, tetapi akhirnya menyerah pada tahun 1018. Penyerahan ini adalah hasil dari tekanan militer yang terus berlanjut dan kampanye diplomatik yang sukses yang bertujuan untuk membagi dan menghaluskan kepemimpinan Bulgaria. Kemenangan atas orang-orang Bulgaria ini, dan penyerahan orang-orang Serbia, memenuhi salah satu tujuan Basileios, ketika Kekaisaran merebut kembali perbatasan kuno Danubius untuk pertama kalinya dalam 400 tahun.

Para penguasa Kroasia yang berdekatan, Krešimir III dan Gojslav, yang sebelumnya merupakan sekutu Bulgaria, menerima supremasi Basileios untuk menghindari nasib yang sama seperti Bulgaria kaisar dengan hangat menerima tawaran mereka sebagai pengikut dan memberi mereka gelar kehormatan patrician. [34] Kroasia tetap menjadi negara bagian bagi Basileios hingga kematiannya pada tahun 1025. [35] Sebelum kembali ke Konstantinopel, Basileios II merayakan kemenangannya di Athena. Dia menunjukkan kenegaraan yang cukup besar dalam perlakuannya terhadap orang-orang Bulgaria yang kalah, memberikan banyak gelar kepemimpinan mantan pemimpin Bulgaria, posisi di pemerintahan provinsi, dan komando tinggi di tentara. Dengan cara ini ia berusaha untuk menyerap elit Bulgaria ke dalam masyarakat Bizantium. Bulgaria tidak memiliki ekonomi moneter pada tingkat yang sama seperti yang ditemukan di Byzantium, dan Basileios membuat keputusan bijak untuk menerima pajak Bulgaria dalam bentuk barang. Pengganti Basileios membalikkan kebijakan ini, keputusan yang menyebabkan ketidakpuasan di Bulgaria, dan pemberontakan, di kemudian hari pada abad ke-11.

Meskipun kekuatan Kekhanan Khazar telah dipatahkan oleh Rus Kiev pada tahun 960-an, Bizantium belum dapat sepenuhnya mengeksploitasi kekosongan kekuasaan dan mengembalikan kekuasaan mereka atas Krimea dan daerah lain di sekitar Laut Hitam. Pada tahun 1016, pasukan Bizantium, bersama dengan Mstislav dari Chernigov, menyerang Krimea, banyak yang jatuh di bawah kekuasaan kerajaan penerus Khazar Georgius Tzul, yang berbasis di Kerch. Georgios Kedrinos melaporkan bahwa Georgius Tzul ditangkap dan suksesi negara Khazar dihancurkan. Selanjutnya Bizantium menduduki Krimea selatan.

Integritas kekaisaran Bizantium itu sendiri berada di bawah ancaman serius setelah pemberontakan berskala penuh, yang dipimpin oleh Bardas Skleros, meletus pada 976. Setelah serangkaian pertempuran yang berhasil, pemberontak itu menyapu seluruh Asia Minor. Dalam situasi yang mendesak, pangeran David III dari Tao membantu Basileios II dan setelah kemenangan loyalis yang menentukan di Pertempuran Pankalia, ia dihargai oleh pemerintahan seumur hidup wilayah kekaisaran utama di Asia Kecil Timur. Namun, penolakan Basileios oleh David dalam pemberontakan Bardas Fokas pada tahun 987 membangkitkan ketidakpercayaan Konstantinopel terhadap para penguasa Georgia. Setelah kegagalan pemberontakan, David dipaksa untuk menjadikan Basileios II sebagai legatee miliknya yang luas. Pada 1001, setelah kematian David dari Tao, entah Tao, Phasiane dan Speri diwarisi oleh Basileios II, provinsi ini diorganisasikan ke dalam thema Iberia dengan ibu kota di Theodosiopolis, memaksa penerus Georgia Bagratid, Bagrat III untuk mengakui penyusunan kembali yang baru. Putra Bagrat, Giorgi I, bagaimanapun, mewarisi gugatan yang sudah berjalan lama terhadap suksesi David. Muda dan ambisius, Giorgi meluncurkan kampanye untuk mengembalikan suksesi Kuropal ke Georgia dan menduduki Tao pada tahun 1015–1016. Dia juga beraliansi dengan Khalifah Fatimid Mesir, Al-Hakim (skt. 996–1021), yang menempatkan Basileios dalam situasi yang sulit, memaksanya untuk menahan diri dari respon akut terhadap serangan Giorgi.

Di luar itu, Bizantium pada waktu itu terlibat dalam perang tanpa henti dengan Kekaisaran Bulgaria, membatasi tindakan mereka ke barat. Tetapi begitu Bulgaria ditaklukkan pada tahun 1018, dan Al-Hakim telah tiada, Basileios memimpin pasukannya melawan Georgia, persiapan untuk kampanye berskala lebih besar melawan Kerajaan Georgia diatur pelatihannya, dimulai dengan fortifikasi kembali Theodosiopolis.

Pada musim gugur tahun 1021 Basileios, di bawah pimpinan pasukan besar yang diperkuat oleh Penjaga Varangia, menyerang Georgia dan sekutu Armenia mereka, memulihkan Phasiane dan mendorong melampaui batas-batas Tao ke dalam Georgia. Raja Giorgi membakar kota Oltisi untuk menjauhkannya dari tangan musuh dan mundur ke Kola. Sebuah pertempuran berdarah terjadi di dekat desa Shirimni di Danau Palakazio (sekarang Çildir, Turki) pada tanggal 11 September dan kaisar memenangkan pertempuran itu dengan harga mahal, memaksa Giorgi I mundur ke utara ke dalam kerajaannya. Menjarah negara dalam perjalanannya, Basileios mengundurkan diri untuk musim dingin di Trebizond.

Beberapa upaya untuk menegosiasikan konflik itu sia-sia dan, sementara itu, Giorgi menerima bantuan dari Kakhetians, dan bersekutu dengan komandan Bizantium, Nikiforos Fokas dan Nikiforos Xifias dalam pemberontakan yang gagal di belakang kaisar. Pada bulan Desember, sekutu George, raja Armenia, Senekerim dari Vaspurakan, dilecehkan oleh orang Turki Seljuk, menyerahkan kerajaannya kepada kaisar. Selama musim semi tahun 1022, Basileios meluncurkan serangan terakhir, memenangkan kemenangan yang menghancurkan atas orang-orang Georgia di Svindax. Ditimpa baik oleh darat maupun laut, Raja Giorgi menyerahkan Tao, Phasiane, Kola, Artaan dan Javakheti, dan meninggalkan putrayang yang bocah, Bagrat di tangan Basileios sebagai sandera.

Dia kemudian mengamankan aneksasi dari sub-kerajaan Armenia bersama dengan janji bahwa ibu kotanya dan daerah sekitarnya akan berkehendak untuk Bizantium setelah kematian rajanya Hovhannes-Smbat. [36] Pada tahun 1021, ia juga mendapatkan izin Kerajaan Vaspurakan oleh rajanya, Senekerim-Hovhannes, sebagai imbalan atas wilayah di Sebasteia. Basileios menciptakan dataran tinggi yang dibentengi dengan kuat, yang, jika para penerusnya mampu, seharusnya terbukti sebagai penghalang efektif terhadap invasi Dinasti Seljuk. Sementara itu, pasukan Bizantium lainnya memulihkan sebagian besar Italia Selatan, hilang selama 150 tahun sebelumnya.

Basileios sedang mempersiapkan sebuah ekspedisi militer untuk memulihkan pulau Sisilia ketika ia meninggal, pada tanggal 15 Desember 1025. Basileios dimakamkan di sarkofagus terakhir yang tersedia di rotunda Konstantinus Agung di Gereja para Rasul Kudus. Namun, dia kemudian meminta saudara laki-lakinya dan penerus Kōnstantinos VIII untuk dimakamkan di Gereja Santo Yohanes sang Teolog (yaitu sang Penginjil), di kompleks istana Bakırköy, di luar tembok Konstantinopel. Nisan di makamnya merayakan kampanye dan kemenangan Basileios. Selama penjarahan 1204, makam Basil dinodai oleh Tentara Salib dari Perang Salib Keempat yang menyerang.

Basileios adalah seorang pria gempal dengan postur yang kurang dari rata-rata yang, bagaimanapun, memotong sosok megah di atas kuda. Dia memiliki mata biru muda dan alis melengkung kuat di kemudian hari jenggotnya menjadi sedikit, tetapi sidewhiskers-nya lebih mewah dan dia memiliki kebiasaan menggulung kumisnya di antara jari-jarinya ketika tenggelam dalam pikiran atau marah. Dia bukan seorang pembicara yang fasih dan tertawa keras yang menyentak seluruh tubuhnya. [37] Sebagai lelaki dewasa, ia memiliki selera pertapa dan sedikit peduli untuk kemegahan dan upacara pengadilan Kekaisaran, biasanya mengadakan pengadilan dengan pakaian resmi militer. Namun, dia adalah administrator yang cakap, yang, secara unik di antara kaisar-kaisar, meninggalkan perbendaharaan penuh setelah kematiannya. [38] Basileios membenci budaya sastra dan mempengaruhi cemoohan terhadap kelas-kelas Aszantium yang terpelajar namun, banyak orator dan filsuf aktif selama masa pemerintahannya. [39]

Ia disembah oleh pasukannya, karena ia menghabiskan sebagian besar pemerintahannya berkampanye dengan mereka alih-alih mengirim pesanan dari istana-istana jauh di Konstantinopel, seperti kebanyakan pendahulunya. Dia menjalani kehidupan seorang prajurit sampai memakan ransum harian yang sama dengan anggota tentara lainnya. Dia juga membawa anak-anak dari para perwira yang telah meninggal dari pasukannya di bawah perlindungannya dan menawari mereka tempat tinggal, makanan, dan pendidikan. Banyak dari mereka kemudian menjadi prajurit dan perwira dan kemudian menganggapnya sebagai seorang ayah.

Selain disebut "Bapak Angkatan Darat", ia juga populer di kalangan petani desa. Kelas ini menghasilkan sebagian besar persediaan tentara dan tentaranya. Untuk memastikan bahwa ini terus berlanjut, hukum Basileios melindungi pemilik lahan agraris kecil dan menurunkan pajak mereka. Pemerintahannya dianggap sebagai era kemakmuran relatif untuk kelas, meskipun perang hampir konstan. Di sisi lain, Basileios meningkatkan pajak atas kaum bangsawan dan gereja, berusaha menurunkan kekuatan dan kekayaan mereka. Meskipun dimengerti tidak populer dengan mereka, tidak memiliki kekuatan untuk secara efektif menentang Kaisar yang didukung oleh tentara. Basileios tidak pernah menikah atau memiliki anak. Sebagai seorang pemuda, ia adalah seorang mata keranjang, tetapi ketika ia menjadi kaisar, ia memilih untuk mengabdikan dirinya pada tugas-tugas negara. Psellus mengaitkan perubahan radikal Basileios dari seorang pemuda yang bermoral menjadi seorang otokrat yang muram dengan keadaan pemberontakan Bardas Skleros dan Bardas Fokas. [40]

Sebagai hasil dari pertapaan Basileios, ia digantikan oleh saudaranya dan keluarganya, yang sayangnya terbukti sebagai penguasa yang tidak efektif. Namun demikian, lima puluh tahun kemakmuran dan pertumbuhan intelektual diikuti karena dana negara penuh, perbatasan tidak dalam bahaya dari penyusup luar, dan Kekaisaran tetap menjadi entitas politik yang paling kuat di zaman itu. Kekaisaran Bizantium di bawah Basileios II mungkin memiliki populasi sekitar 18 juta orang. Pada tahun 1025, Basileios II (dengan pendapatan tahunan 7.000.000 nomismata) mampu mengumpulkan 14.400.000 nomismata (atau 200.000 pon emas) untuk bendahara Kekaisaran karena manajemennya yang bijaksana.

Selama abad ke-20 di Yunani, ketertarikan pada kaisar terkemuka menyebabkan sejumlah biografi dan novel sejarah tentangnya. Tidak diragukan pang paling populer adalah Basil Bulgaroktonus (1964) oleh penulis fiksi sejarah Kostas Kyriazis (lahir 1920). Ditulis sebagai sekuel karya sebelumnya Theophano (1963), berfokus pada ibunda Basileios, ia meneliti kehidupan Basileios sejak kecil sampai kematiannya pada usia lanjut, melalui mata tiga narasi fiktif. Ini telah terus dicetak ulang sejak tahun 1964.

Sementara itu, komentator Alexander Kiossev, menulis dalam Understanding the Balkans: "Pahlawan satu bangsa mungkin menjadi penjahat tetangganya (. ) Kaisar Bizantium Basilelios sang Pembunuh [sic] dari Bulgaria, tokoh penting dalam bahasa Yunani panteon pahlawan, tidak kurang penting sebagai subjek kebencian mitologi nasional [Bulgaria] kami". [41]

Novel kedua Penelope Delta, Ton Kairo tou Voulgaroktonou (In the Years of the Bulgar-Slayer), [42] juga ditetapkan pada masa pemerintahan Basileios II. [43] Novel itu terinspirasi oleh korespondensi dengan sejarahwan Gustave Schlumberger, seorang spesialis terkenal di Kekaisaran Bizantium, dan diterbitkan pada tahun-tahun awal abad ke-20, saat pertikaian Makedonia sekali lagi mengatur orang Yunani dan Bulgaria dalam permusuhan pahit satu sama lain.

Ion Dragoumis, yang adalah kekasih Delta dan sangat terlibat dalam perjuangan itu, pada tahun 1907 menerbitkan buku Martyron kai Iroon Aima (Martyrs’ and Heroes’ Blood), yang penuh kebencian terhadap segala sesuatu yang berbau Bulgaria. Dia mendesak orang-orang Yunani untuk mengikuti contoh Basileios II: "(. ) Daripada membutakan begitu banyak orang, Basileios seharusnya lebih baik membunuh mereka sebagai gantinya. Di satu sisi orang-orang ini tidak akan menderita sebagai korban tanpa mata, di sisi lain banyaknya orang Bulgaria akan berkurang 15.000, yang merupakan sesuatu yang sangat berguna. " Kemudian di buku yang sama, Dragoumis meramalkan munculnya "Basileios baru" yang akan "menyeberangi seluruh negeri dan akan mencari orang Bulgaria di gunung, gua, desa dan hutan dan akan membuat mereka melarikan diri dengan berlindung atau membunuh mereka.

Novel fiksi sejarah Rosemary Sutcliff tahun 1976 Blood Feud menggambarkan Basileios II dari sudut pandang seorang anggota Penjaga Varangia yang baru-baru ini diciptakan.


Kyk die video: Bizantine Empire Michael II the Amorian with Theophilus follis coin 4